Dżungarek czy Campbella? Cz. 3: Chomik Campbella – omówienie standardu.

Wcześniejsze wpisy z tego cyklu możecie znaleźć pod linkami:

Zdjęcia wykorzystane we wpisie należą do hodowli Leijonas Hamstery, która znajduje się w Niemczech. Gosiu, bardzo dziękuje za pozwolenie na wykorzystanie ich we wpisie! 🙂

C4

Chomiki Campbella różnią się od chomików dżungarskich. Wiem z własnego doświadczenia, że odróżnienie obu gatunków dla osoby “nieopatrzonej” może być kłopotliwe 😉
Zachęcam więc, aby ten wpis porównywać z wpisem poświęconym chomikom dżungarskim – powinno dać to lepsze efekty, zwłaszcza jeśli dokładnie będziecie przyglądać się zdjęciom.

O tym, czym jest standard pisałam również we wcześniejszym wpisie. Liczę się jednak z tym, że nie każdemu chce się czytać/pamiętać/wracać po jakiś ułamek informacji stąd zacytuje:

Zanim pójdziemy dalej, zajmijmy się odpowiedzią na proste pytanie. Czym jest standard w odniesieniu do zwierząt? Zgodnie z definicją, standard jest to opis cech zewnętrznych, na podstawie których dane zwierze jest oceniane przez sędziów na wystawach. Standard w pojęciu ogólnym może się odnosić do gatunku (jak u chomików), jak i do rasy (np. wzorzec rasy Owczarek Niemiecki). Nie u każdego gatunku mowa o „rasach” i sztuczne przypisywanie tego nazewnictwa konkretnie w kontekście chomików jest zwyczajnym wprowadzaniem czytelnika w błąd. Pamiętajmy, u chomików mówimy o gatunkach, a nie rasach! :)

Ponadto należy wiedzieć, że standardy chomików mają swoje „korzenie” na Wyspach Brytyjskich. Można powiedzieć, że jest to kolebka badań, chowu oraz hodowli tych zwierząt.

Poniżej zamieszczam przetłumaczony standard, którym posługuje się obecnie np. CKK. Standard ten jest opracowany przez British Hamster Association (BHA).

A teraz przejdźmy do konkretów, czyli zachęcam do zapoznania się ze standardem gatunku ze strony CKK (przypominam, że na stronie NHC istnieje odpowiednik po angielsku dla osób chcących samodzielnie czytać “u źródła”).

Typ (25 bodů)
Tělo by mělo být široké, vejcovitého tvaru s hlavou dobře posazenou k tělu. Hlava by měla být široká a krátká s tupým nosem a nohy a ocásek krátké a ne příliš viditelné.

Srst (20 bodů)
Srst by měla být krátká a hustá s velmi silnou podsadou. Chodidla by měla mít hustou srst.

Velikost (10 bodů)
Ideální velikost dospělce je 10 – 12 cm.

Kondice (10 bodů)
Křečík by měl vypadat čile s jasnýma očima. Zvířata s nadváhou by měla být těžce penalizována.

Oči a uši (5 bodů)
Oči by měly být dobře umístěny a kulaté, ale neměly by být vypoulené. Uši by měly být malé a kulaté, ještě viditelné přes srst, uvnitř mají být lehce osrstěné.

VŠIMNĚTE SI, PROSÍM, ŽE VŠECHNY ZMÍNKY O BARVĚ SRSTI, OČÍ A UŠÍ JSOU VYNECHÁNY.

Barva a znaky (30 bodů)
U křečíků se vzorem srsti, se 15 bodů nechá na hodnocení barvy a znaků, a 15 bodů pro hodnocení vzorů srsti.

Pokud je určena základní barva, je tato žádána po celém těle zvířete.

Barva očí

Následující sled barev očí je od světlé postupně ke tmavé:

 

1.      zářivá růžová (Bright Clear Pink)

2.      červená (Red)

3.      vínově červená (Claret Red)

4.      vínová (Claret)

5.      rubínová (Ruby)

6.      granátová (Garnet)

7.      tmavě hnědá (Dark Brown)

8.      černá (Black)

Tłumacząc:

Typ (25 punktów)
Ciało powinno być szerokie, w kształcie “jaja” z dobrze osadzoną głową. Głowa powinna być szeroka i krótka, z tępym nosem, a nogi i ogon krótkie oraz niezbyt widoczne.
Włos (20 punktów)
Sierść powinna być krótka i gęsta z grubym podszerstkiem. Stopy powinny być również gęsto owłosione.
Wielkość (10 punktów)
Dorosłe osobniki powinny mieć 10-12 cm długości ciała.
Kondycja (10 punktów)
Chomik powinien być żywotny, z błyszczącymi oczami. Zwierzęta z nadwagą powinny mieć odejmowane punkty.
Oczy i uszy (5 punktów)
Oczy powinny być dobrze osadzone i okrągłe, ale niezbyt wypukłe. Uszy powinny być małe i okrągłe, widoczne nad sierścią, a ich wnętrze powinno być lekko owłosione.
Prosimy pamiętać, że wszystkie wzmianki o barwie sierści, oczu i uszu są pomijane w powyższych kryteriach.
Umaszczenie i charakter (30 punktów)
U chomików ze wzorem umaszczenia, można przyznać do 15 punktów za samo umaszczenie oraz do 15 punktów za wzór tego umaszczenia.
Jeżeli zostało ustalone umaszczenie bazowe to jest ono wymagane na całym ciele zwierzęcia.
Barwa oczu
Kolejność koloru oczy od najjaśniejszej do najciemniejszej:
1. żywy różowy (Bright Clear Pink)
2. czerwony (Red)
3. burgundowe (Clarnet Red)
4. winne (Clarnet)
5. rubinowe (Ruby)
6. granatowe (Garnet)
7. ciemno brązowe (Dark Brown)
8. czarne (Black)

Za niedoskonałości tłumaczenia przepraszam – robiąc tego typu wpisy uczę się jako tako tego języka, a wiadomo jak to jest czasami z tłumaczeniami 😉

Skoro mamy już budowę oraz wiemy jakie kolory oczu mogą występować u Campbelli, to teraz czas na kwestię najbardziej widoczną dla większości – umaszczenia 🙂

CKK dopuszcza kilka do standardu:

  • normal (inaczej oznaczane jako: ++ lub agouti)
  • argente
  • BE argente (BE = czarne oczy; RE = czerwone oczy)
  • opal
  • moscow
  • black
  • blue
  • BE white
  • albino

Dodatkowo mamy do czynienia ze wzorami:

  • mottled

Jak i również z dodatkowym typem włosa:

  • satin

Przyglądając się bardziej szczegółowo umaszczeniom, chcę zwrócić Waszą uwagę na pewien podział. Wyróżniamy umaszczenia podstawowe oraz ich kombinacje. To wszystko wynika z genetyki gatunku (nie będę tutaj szczegółowo pokazywać genotypów) – nie wszystkie umaszczenia są w standardzie. Występują również geny modyfikujące, np. umbrous, dilute oraz silvering.
Do kolorów podstawowych zaliczamy:

  • normal/agouti/++
  • opal
  • argente
  • BE argente
  • albino
  • black

Do kombinacji:

  • blue
  • dove
  • chocolate
  • beige
  • dark beige
  • lilac fawn (BE)
  • blue fawn
  • BE lilac
  • RE lilac
  • blue beige
  • champagne

Należy też wiedzieć, że powyższe umaszczenia mogą występować wraz z wzorami:

  • mottled
  • ruby eyed mottled
  • platinum

Do typów sierści poza wspomnianym w standardzie satin, możemy również zaliczyć:

  • rex
  • wavy coat

To tak z teorii. Jak widać, możliwości u tego gatunku jest sporo więcej niż u chomików dżungarskich 🙂 Wiadomo też, skąd te kolorowe hybrydy i dżungarki o czerwonych oczach.

Czas na kilka zdjęć 🙂

  • Zwróćcie uwagę na kształt ciała – wyraźna talia, oraz barki delikatnie szersze od bioder.  Głowa o szerokim czole, delikatnie się zwęża. Nos jest krótki – odległość nos-oko i oko-ucho wydaje się być niemalże równa 🙂
    C1
  • Zdjęcie profilu jest strasznie pomocne, kiedy mowa o kształcie pyszczka, osadzeniu oczu i uszu. Patrzcie również na kolor oczka i uszu.
    Lala
  • Patrząc bardziej od frontu widać ten “tępy” nosek (oczywiście chodzi o kształt) oraz szeroki pyszczek i głowę.
    C3
  • Kolejny rzut oka od frontu – bardzo ładnie widać kształt uszu tutaj. Zwróćcie również uwagę, że oczy są nieco inne niż u dżungarków 🙂
    C6
  • Maluch o umaszczeniu albino (najprawdopodobniej). Bardzo dobrze widać kolor oczu 🙂
    C7
  • Tutaj mamy umaszczenie black mottled ruby eyed.
    Lexi2Lexi
  • Dobrze widoczna budowa ciała, proporcje – ćwiczymy oczy 😉
    C2
  • Zwróćcie uwagę na gęsto owłosioną stopę.
    Lulu
  • A teraz, szukamy ogonka.
    C5

Na zakończenie tego wpisu, krótko napiszę odnośnie stadności tego gatunku. Fakt, który wszyscy znamy jest taki, że wszystkie gatunki chomików są samotnikami. Jednak, jak wszędzie – wyjątki potwierdzają regułę. Campbelle są w stanie tolerować inne osobniki. W warunkach domowych tej samej płci lub przeciwnej (po kastracji jednej ze stron – najłatwiej samca! Zdarza się to na Zachodzie w hodowlach). Podkreślam – jest w stanie tolerować inne osobniki, co nie znaczy, że każdy z każdym się dogada.. Ba, są osobniki “aspołeczne” – żadna socjalizacja nie zmieni temperamentu danego zwierzęcia.

Nie należy eksperymentować z trzymaniem w grupach chomików z rodzaju Phodopus na własną rękę!

Powszechne w naszym kraju hybrydy, nawet jeśli wykazują więcej cech Campbelli są jedynie hybrydami – mieszańce gatunkowe mają to do siebie, że są “niestabilne” w dużym skrócie. Chomiki Campbella trzymane w grupach powinny być jedynie u doświadczonych hodowców lub u zaufanych osób, również mających doświadczenie (oraz zaplecze w postaci drugiego lokum w razie “kłótni”). Nie będę ukrywać, że hodowcy odpowiednio dobierają zwierzęta w grupy, obserwują ich zachowanie. Również podkreślę, że kwestia stadności tego gatunku jest “sporna” – są hodowcy trzymający jedynie pojedynczo te zwierzęta. Nie należy brać “trzymania w grupie/pojedynczo” za ogólnie przyjętą normę.

Z przykrością również stwierdzę, że ze względu na nasze polskie realia – stopień świadomości społeczeństwa oraz chęć do zdobywania rzetelnej wiedzy… Cóż… Lepiej dla tych maluchów jeśli przyjmiemy, że są wyłącznie samotnikami i taką wersję będziemy “wklepywać” laikom do głów. Być może to nieco “nie fair” w stosunku do osób zaczynających przygodę, ale za to stanowczo lepsze jak na nasze krajowe warunki – zwłaszcza, kiedy powszechna jest postawa “Nie znam się, ale się wypowiem.” lub co gorsza “Mam chomika, więc wiem lepiej!” 🙁

Grupa

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *